In vroegere tijden werden we nog getrakteerd op toneelstukjes zoals het over de taalgrens leegkappen van een vrachtwagen vol speelgoedgeld. Ludieke tragedie, maar vooral te abstract om de gemiddelde kiezer het rode potloodpunt te doen keren richting N-VA. Veel concreter is de Vlaamse verhoging van het kindergeld, gebruikt als lokaas om mensen te doen geloven in het nut van het definitief opdoeken van een ´grensoverschrijdende´  sociaal-economische solidariteit. Ook CD&V hangt die wortel aan hun hengel. Het is populistische koopmanspolitiek en ik vrees dat die wel eens zou kunnen aanslaan in een periode waarin de Belg zijn wereldrecord kortingsbonnetjes knippen opdrijft tot een kleine 60 miljoen per kwartaal.

Advertenties