In vroegere tijden werden we nog getrakteerd op toneelstukjes zoals het over de taalgrens leegkappen van een vrachtwagen vol speelgoedgeld. Ludieke tragedie, maar vooral te abstract om de gemiddelde kiezer het rode potloodpunt te doen keren richting N-VA. Veel concreter is de Vlaamse verhoging van het kindergeld, gebruikt als lokaas om mensen te doen geloven in het nut van het definitief opdoeken van een ´grensoverschrijdende´  sociaal-economische solidariteit. Ook CD&V hangt die wortel aan hun hengel. Het is populistische koopmanspolitiek en ik vrees dat die wel eens zou kunnen aanslaan in een periode waarin de Belg zijn wereldrecord kortingsbonnetjes knippen opdrijft tot een kleine 60 miljoen per kwartaal.

Advertenties

Niet op grote partijen stemmen zou slecht zijn voor de democratie. Dehaenes oproep getuigt van een zeer arrogante en ouderwetse visie op de Belgische politiek. Als je die mening doortrekt tot op zijn consequenties zegt hij eigenlijk dat onze samenleving beter af is als we bestuurd worden door de dictatuur van één partij. Dat is de particratie in haar meest aberrate vorm. Er moet gedacht worden aan een aanpassing van de wijze waarop de politieke vertegenwoordiging nu georganiseerd wordt en niet in het minst door meer macht te geven aan het parlement en minder aan de niet democratisch verkozen partij-regisseurs. Het is inderdaad minder comfortabel om het land te besturen met veel verschillende democratisch verkozene samen dan dat je het vanuit het partijhoofdkwartier van één of twee super-partijen moet doen. Maar minder comfortabel is niet hetzelfde als slecht voor de democratie.